marielleleonie.reismee.nl

Mijn eerste dagen in Londen

Na ongelofelijk veel voorbereiding en maanden wachten, was het afgelopen woensdagavond eindelijk zover: tijd om naar Londen te vliegen. Ik realiseerde het me woensdag nog niet echt. Mijn droom, dit wat ik al jaren wilde, ging eindelijk uitkomen. Nadat ik woensdag alles ingepakt had in slechts 1 grote koffer en mijn gitaartas (ik was heel trots op mezelf dat het gelukt was) en mijn vriendin Lieke er was om mee te rijden en afscheid te nemen op Schiphol, vertrokken we. Ik was ineens toch best nerveus. Ik had nog nooit alleen gevlogen en vliegvelden maken me altijd zenuwachtig. Er kan voor mijn gevoel zo ontzettend veel fout gaan. Zo was ik bang dat ze mijn gitaar niet zouden accepteren als handbagage en dat mijn koffer te zwaar was. Allemaal onzin natuurlijk, want ik had dit meerdere malen (lees: minstens 20 keer) gecheckt. Zonder enige problemen kon ik mijn gitaar meenemen en mijn andere koffer inchecken. Ik nam afscheid van mijn ouders en een paar lieve vriendinnen die nog even naar Schiphol kwamen om me uitzwaaien en toen stond ik er ineens helemaal alleen voor. Mijn vliegtuig was een beetje vertraagd, maar verder liep alles heel soepel. Rond half 10 's avonds landde ik met al mijn bagage op het vliegveld. De vader van het gastgezin haalde me op en hij deed gelijk alsof hij me al jaren kende, wat heel fijn was. Ik liep natuurlijk naar de verkeerde kant van de auto om in te stappen waar we allebei hard om moesten lachen. We reden in een halfuurtje naar Wanstead, de wijk waar ik nu woon. Toen ik thuiskwam ontmoette ik de moeder van het gastgezin en kreeg ik een rondleiding door het grote, mooie huis. Ik heb een vrij grote eigen kamer en badkamer wat echt super gaaf is. Hierna ben ik vrij snel naar bed gegaan en heb ik de hele nacht wakker gelegen.

De volgende morgen was ik rond 7 uur beneden om de kinderen te ontmoeten: een meisje van 7 en een tweeling van 5. Ze waren uiteraard een beetje verlegen, maar heel leuk.  Mijn gastmoeder had deze dag vrij genomen om mij op weg te helpen. ´s Ochtends ontbeten we met de kinderen en zorgden we ervoor dat ze allemaal kleren aanhadden. Hoewel wij in Nederland alle kleding naar school mogen dragen die we willen, dragen de kinderen hier allemaal een schooluniform. We brachten ze naar school en kwamen steeds meer kinderen tegen met dezelfde schattige uniformen. Daarnaast hebben vrijwel alle kinderen hier een ´scooter,´ een soort stepje waarmee ze over de stoep naar school steppen. Aangezien kinderen in Nederland met de fiets gaan, had ik dit nog nooit gezien. De meiden steppen tot ze bij een oversteekplaats komen en daar wachten ze netjes. Nadat we de kinderen afgezet hadden bij school liet mijn gastmoeder mij de wijk zien waar ik nu woon. Wanstead is een prachtige wijk met veel parken. Het voelt een beetje als een dorp hier, terwijl je toch echt in een halfuurtje met de tube naar het centrum van Londen reist. De rest van de dag heb ik wat meer geleerd over hoe alles gaat in dit gezin. Het is super interessant om deel uit te maken van een gezin waar de kinderen een totaal andere opvoeding krijgen dan ik vroeger gehad heb. In de avond deed ik de kinderen in bad en ruimde hier en daar een beetje op. Daarna had ik tijd voor mezelf en ben ik vrij snel naar bed gegaan, omdat ik afgelopen nacht niet had geslapen.

Op vrijdag verliep de ochtend ongeveer hetzelfde als de dag ervoor. Ontbijt met de kinderen, uniformen aan en naar school steppen. Toen de kinderen op school waren, had mijn gastmoeder een afspraak, dus was ik een tijdje alleen thuis. Ik had de afgelopen dagen zoveel nieuwe indrukken gehad dat het wel fijn was om even alleen te zijn en na te denken over alles. Ik maakte wat to do lijstjes en kreeg alles weer een beetje op een rijtje. Met mijn gastmoeder en wat vrienden van haar heb ik vervolgens een heerlijke veganistische burger met friet op bij de lokale pub. Veganuary is een groot ding hier waarbij veel restaurants een maand lang veganistische opties hebben, zodat mensen een maand lang veganistisch kunnen eten. Mijn gastmoeder is veganist en ik ben vegetariër, dus dit is helemaal top. Nadat ik wat gekletst had met haar vrienden besloot ik naar de bibliotheek te gaan om lidmaatschap aan te vragen. Binnen 5 minuten was dit geregeld en kon ik gratis direct een stapel boeken lenen. Ik liep door een mooi park om vervolgens de kinderen op te halen van school. 's Middags speelde ik wat spelletjes met de kinderen en 's avonds hadden de meiden een show georganiseerd waarbij ze om de beurt op een liedje gingen dansen. Uiteindelijk gingen we allemaal samen dansen op High School Musical en my life was complete. Het was weer een super leuke dag geweest.

Zaterdag had ik vrij. 's Ochtends kon ik lekker uitslapen en vervolgens ben ik erop uit gegaan. In de buurt is een heel mooi bos waar ik een uur heb gewandeld. Daarna ben ik met de tube naar het centrum van Londen gegaan om een vriendin eindelijk weer te zien. Op Oxford Street haalde ik wat spullen die ik nodig had waaronder een nieuwe broek, want natuurlijk was ik al uit mijn broek gescheurd. Vervolgens heb ik lekker bijgekletst met Jana en zijn we nog even naar Leicester Square en Covent Garden geweest. Op onze weg hierheen kwamen we steeds straatartiesten tegen die super goed waren. Covent Garden was echt prachtig. Er waren overal lichtjes. Op een bepaald moment keek ik Jana aan en realiseerden we ons allebei even hoe gaaf het is dat we hier allebei wonen, in Londen, onze favoriete stad.

Reacties

Reacties

Leonieke en Jack

Wat een leuk verslag! Ben nu al benieuwd naar het volgende...

Misha

Leuk om te lezen! Ik was er in 1969, was fantastisch, űberhip. Het is trouwens East Finchley en ik was een stuk jonger maar héél zelfstandig. Heeft me best uit rare situaties gered, Londen was toen ook al een heel grote stad....

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active